Cyprian Lemiech
Dyrektor R&D i Produkcji
Oświetlenie awaryjne i ewakuacyjne często są traktowane jako pojęcia zamienne, choć nie oznaczają tego samego. W artykule wyjaśniamy, czym różnią się oba pojęcia, co obejmuje awaryjne oświetlenie ewakuacyjne i kiedy jest wymagane. Pokazujemy również, jakie przepisy i normy należy uwzględnić, jak podejść do czasu działania systemu, jak zweryfikować istniejącą instalację oraz jakich błędów unikać przy projektowaniu i modernizacji.
Najważniejsza różnica dotyczy zakresu i funkcji, a nie czasu świecenia. Oświetlenie awaryjne zaczyna działać, gdy zawodzi zasilanie oświetlenia podstawowego. W zależności od przyjętej funkcji może wspierać ewakuację albo umożliwiać czasową kontynuację lub kontrolowane zakończenie pracy.
Awaryjne oświetlenie ewakuacyjne służy bezpieczeństwu: pozwala rozpoznać drogę wyjścia, ogranicza ryzyko paniki w większych przestrzeniach i zapewnia warunki do bezpiecznego zakończenia niebezpiecznej czynności. Oświetlenie zapasowe ma natomiast umożliwić kontynuację normalnych działań albo ich uporządkowane zakończenie – zależnie od poziomu oświetlenia i założeń projektu.
| Kryterium | Znaczenie |
| Oświetlenie awaryjne | Pojęcie nadrzędne |
| Awaryjne oświetlenie ewakuacyjne | Część oświetlenia awaryjnego |
| Kryterium | Cel |
| Oświetlenie awaryjne | Zależy od funkcji systemu |
| Awaryjne oświetlenie ewakuacyjne | Bezpieczna ewakuacja lub zakończenie niebezpiecznej czynności |
| Kryterium | Zakres |
| Oświetlenie awaryjne | Obejmuje oświetlenie ewakuacyjne i zapasowe |
| Awaryjne oświetlenie ewakuacyjne | Drogi ewakuacyjne, strefy otwarte, strefy wysokiego ryzyka i widoczność znaków |
| Kryterium | Oświetlenie awaryjne | Awaryjne oświetlenie ewakuacyjne |
|---|---|---|
| Znaczenie | Pojęcie nadrzędne | Część oświetlenia awaryjnego |
| Cel | Zależy od funkcji systemu | Bezpieczna ewakuacja lub zakończenie niebezpiecznej czynności |
| Zakres | Obejmuje oświetlenie ewakuacyjne i zapasowe | Drogi ewakuacyjne, strefy otwarte, strefy wysokiego ryzyka i widoczność znaków |
W praktyce oznacza to, że samo określenie „oprawa awaryjna” nie mówi jeszcze, jaką funkcję pełni urządzenie i czy cały system został prawidłowo zaprojektowany dla konkretnej przestrzeni.
Oświetlenie ewakuacyjne nie ogranicza się do zielonego znaku nad wyjściem. Projekt powinien uwzględniać różne funkcje przestrzeni i zagrożenia występujące po zaniku oświetlenia podstawowego.
Drogi ewakuacyjne. Zapewniają widoczność przebiegu drogi, wyjść, zmian kierunku, przeszkód i miejsc szczególnych, aby użytkownicy mogli bezpiecznie opuścić zagrożoną przestrzeń.
Strefy otwarte. Oświetlenie antypaniczne pomaga zachować orientację w większych przestrzeniach, takich jak hale, sale czy otwarte strefy komunikacyjne, i umożliwia dotarcie do drogi ewakuacyjnej.
Strefy wysokiego ryzyka. Zapewniają warunki do bezpiecznego przerwania procesu lub zakończenia czynności, której nagłe zatrzymanie albo wykonywanie w ciemności mogłoby zagrozić pracownikom.
Znaki bezpieczeństwa. Muszą pozostać widoczne i czytelne w warunkach awaryjnych, aby jednoznacznie wskazywać wyjścia i kierunek ewakuacji.
Sprawdź PN-EN 1838 – praktyczny przewodnik po wymaganiach oświetlenia awaryjnego: szczegółowe wymagania PN-EN 1838.
Obowiązek zastosowania awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego zależy od rodzaju i przeznaczenia budynku, liczby oraz sposobu poruszania się użytkowników, układu dróg ewakuacyjnych i charakteru występujących zagrożeń. Warunki Techniczne wskazują konkretne pomieszczenia i drogi ewakuacyjne, w których takie oświetlenie jest wymagane.
Dotyczy to m.in. wybranych pomieszczeń przeznaczonych dla dużej liczby osób, garaży, części budynków oświetlonych wyłącznie światłem sztucznym, określonych dróg ewakuacyjnych oraz obiektów, w których zanik oświetlenia może utrudnić bezpieczne opuszczenie przestrzeni. Nie jest to jednak kompletna lista pozwalająca ocenić każdy obiekt bez analizy jego funkcji i dokumentacji.
Ważny wniosek:
obecność opraw awaryjnych nie potwierdza jeszcze zgodności systemu. Znaczenie mają również ich funkcja, rozmieszczenie, parametry, sposób zasilania, dokumentacja oraz późniejsze testowanie i utrzymanie.
Wymagania nie wynikają z jednego dokumentu. Przy projektowaniu i ocenie systemu trzeba łącznie uwzględnić przepisy krajowe, normy określające parametry oświetleniowe oraz zasady dotyczące wykonania i utrzymania instalacji.
Aktualne wydanie PN-EN 1838:2025-05 zostało opublikowane w maju 2025 r. i zastąpiło PN-EN 1838:2013-11. PKN wskazuje jednocześnie okres przejściowy związany ze starszym wydaniem do 18 czerwca 2027 r. Dlatego ocena istniejącej instalacji powinna uwzględniać datę projektu, przyjętą podstawę normatywną, zakres późniejszych zmian oraz aktualny sposób użytkowania obiektu.
Czas działania nie jest podstawową różnicą między oświetleniem awaryjnym i ewakuacyjnym. Zgodnie z Warunkami Technicznymi awaryjne oświetlenie ewakuacyjne powinno działać przez co najmniej godzinę od zaniku oświetlenia podstawowego.
Nie oznacza to jednak, że jedna godzina będzie właściwa w każdym zastosowaniu. Dłuższy czas może wynikać z przeznaczenia obiektu, sposobu prowadzenia ewakuacji, oceny ryzyka, czasu potrzebnego na bezpieczne zakończenie procesu albo dodatkowych wymagań przyjętych w projekcie.
Nie należy dobierać czasu działania na podstawie prostego schematu „awaryjne – 1 godzina, ewakuacyjne – 2 godziny”.
Właściwy czas jest parametrem projektowym zależnym od funkcji systemu i warunków w konkretnym obiekcie.
Ocena istniejącej instalacji powinna rozpocząć się od funkcji obiektu i przebiegu ewakuacji, a nie od samego policzenia opraw. W praktyce warto przejść przez pięć kroków:
Szczegółowa ocena parametrów wymaga pomiarów i odniesienia wyników do funkcji poszczególnych stref. Sam fakt, że oprawy uruchamiają się po zaniku zasilania, nie wystarcza do potwierdzenia zgodności instalacji.
Ryzyko niezgodności pojawia się zwykle wtedy, gdy system jest oceniany wyłącznie przez pryzmat liczby opraw, bez uwzględnienia funkcji przestrzeni i rzeczywistego przebiegu ewakuacji. Do istotnych błędów projektowych należą:
Cyprian Lemiech
Dyrektor R&D i Produkcji
Oświetlenie awaryjne jest pojęciem nadrzędnym, natomiast awaryjne oświetlenie ewakuacyjne jest jednym z jego zastosowań. Różnica nie sprowadza się do czasu działania. O prawidłowym rozwiązaniu decydują funkcja przestrzeni, przebieg ewakuacji, rodzaj występujących zagrożeń, wymagane parametry, zasilanie oraz sposób utrzymania systemu.
Jeżeli obiekt był przebudowywany, zmienił sposób użytkowania albo jego dokumentacja nie odpowiada aktualnemu układowi, warto zweryfikować system przed kolejną modernizacją lub odbiorem. Pozwala to ograniczyć ryzyko, że oprawy działają, ale nie zapewniają wymaganych warunków w miejscach rzeczywiście potrzebnych użytkownikom.
Nie. Oświetlenie awaryjne jest pojęciem szerszym. Obejmuje awaryjne oświetlenie ewakuacyjne oraz oświetlenie zapasowe, którego zadaniem może być kontynuacja lub kontrolowane zakończenie normalnych działań.
Nie. Uruchamia się po zaniku oświetlenia podstawowego. Przyczyną może być pożar, awaria instalacji, przerwa w dostawie energii albo inne zdarzenie powodujące utratę normalnego oświetlenia.
Nie. Znaki bezpieczeństwa wskazują kierunek i wyjścia, ale są tylko jednym z elementów zapewniających bezpieczną ewakuację. System obejmuje również oświetlenie dróg ewakuacyjnych, stref otwartych i – jeżeli występują – stref wysokiego ryzyka.
Warunki Techniczne wskazują minimum jedną godzinę od zaniku oświetlenia podstawowego. W konkretnym obiekcie może być wymagany dłuższy czas, jeżeli wynika to z jego funkcji, oceny ryzyka lub innych wymagań projektowych.
Oprawy przeznaczone do oświetlenia awaryjnego należą do grupy wyrobów objętych systemem dopuszczeń. Przed zastosowaniem oprawy należy sprawdzić nie tylko numer świadectwa, lecz również jego aktualny status w wykazach CNBOP-PIB.
Nie automatycznie. Ocenę należy przeprowadzić na podstawie dokumentacji, daty wykonania, przyjętej podstawy normatywnej, późniejszych zmian oraz aktualnego sposobu użytkowania obiektu. Nowe projekty powinny uwzględniać aktualny stan norm i przepisów.
PKN – komunikat o normach zastąpionych i okresach przejściowych
ISAP – Warunki Techniczne, § 181
ISAP – ustawa o ochronie przeciwpożarowej
Skontaktuj się z nami